چکیده
«سلامت» از گسترده ترین موضوعات قابل طرح در حوزه اندیشه بشری است. نوع بینشی که هر فرد یا جامعه به مسئله «سلامت» دارد, نقش به سزایی در شکل گیری سبک زندگی و جهت دهی به مسیر زندگی آنان خواهد داشت. هر چه این نگاه صحیح تر باشد, بستر هموارتری برای حیات مطلوب انسانی فراهم خواهد شد. اسلام نیز به عنوان یک مکتب فکری و عملی دارای نگاه ویژه ای به مساله «سلامت» است. بینش توحیدی در جایگاه بنیادیترین مفهوم نظری، آثار سازندهای در ساحات گوناگون زندگی دارد و نبود آن، باعث پیامدهای زیانباری خواهد شد. رخلاف اندیشمندان مکاتب رایج که تفکر دینی را جزئی از کل اندیشه انسانی می دانند، در حوزه معرفت دینی، بستر و زمینه اصلی تفکر و باورهای درست را اندیشه توحیدی و ایمان به خدا تشکیل می دهد و زیربنای اصلی باورهای غیر منطقی ناباوری به تفکر توحیدی است. نگرش قرآنی تفاوت هایی با سایر نگرش های موجود دارد که از آن جمله می توان به فطری بودن دین و ارتباط انسان با مبدأ هستی اشاره نمود. جهان بینی اسلامی، جهان بینی توحیدی است. توحید که اولین اصل از اصول عقاید اسلامی است بر این آگاهیها تأکید میکند که جهان و همه پدیده های عالم، آفریده هستند و همه به او نیازمندند و او از همه بی نیاز است. در نهایت نیز نتیجهای که به دست آمد این است که، با توجه به آیات الهی تنها راه رسیدن به اوج قله انسانی و برخورداری از سلامت حقیقی و همه جانبه، ایمان و اعتقاد به خدای واحد می باشد.
کلید واژه: انسان، سلامت، بینش توحیدی، آثار دعا، سلامت روان، زندگی انسان