مقایسه اثربخشی آموزش بازی درمانی مبتنی بر رابطه والد- کودک با اثربخشی آموزش مدیریت والدین بر نشانگان کودکان دارای اختلال نافرمانی مقابله ای

چکیده

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش بازی درمانی مبتنی بر رابطه والد- کودک با اثربخشی آموزش مدیریت والدین و نشانگان کودکان دارای اختلال نافرمانی مقابله ای بود. پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش حاضر را کلیه والدین کودکان 7-11 ساله (کلاس اول تا سوم ابتدایی) مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله ای در دو مدرسه دخترانه و پسرانه ابتدایی منطقه 18 شهر تهران بود. نمونه پژوهش شامل 36 والد به همراه کودک بود که بر اساس نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه 12 نفره قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه علایم رفتاری کودکان (CSI-4) و پرسشنامه توانمندی اجتماعی– هیجانی و تاب آوری (SEARS) بود. یافته ها: نتایج مربوط به آزمون تحلیل کوواریانس یک طرفه برای نمرات نشانگان کودکان دارای اختلال نافرمانی مقابله ای نشان داد که اختلاف معناداری بین میانگین نمرات نشانگان اختلال نافرمانی مقابله‌ای دو گروه در پیش آزمون و پس‌آزمون وجود داشت. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که روش آموزش مدیریت رفتار والدین و روش آموزش بازی درمانی مبتنی بر رابطه والد-کودک هر دو بر کاهش نشانگان کودکان دارای اختلال نافرمانی مقابله ای و افزایش تاب آوری کودکان موثر بودند و میان این دو رویکرد درمانی تفاوتی وجود نداشت.

کلیدواژه ها: آموزش مدیریت والدین، آموزش مبتنی بر رابطه والد- کودک، اختلال نافرمانی مقابله ای