اثربخشی آموزش بازی درمانی مبتنی بر رابطه والد- کودک با اثربخشی آموزش مدیریت والدین بر تاب آوری کودکان دارای اختلال نافرمانی مقابله ای

چکیده

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش بازی درمانی مبتنی بر رابطه والد- کودک با اثربخشی آموزش مدیریت والدین بر تاب آوری و نشانگان کودکان دارای اختلال نافرمانی مقابله ای بود. پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش حاضر را کلیه والدین کودکان 7-11 ساله (کلاس اول تا سوم ابتدایی) مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله ای در دو مدرسه دخترانه و پسرانه ابتدایی منطقه 18 شهر تهران بود. نمونه پژوهش شامل 36 والد به همراه کودک بود که بر اساس نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه 12 نفره قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه علایم رفتاری کودکان (CSI-4) و پرسشنامه توانمندی اجتماعی– هیجانی و تاب آوری (SEARS) بود. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که روش آموزش مدیریت رفتار والدین و روش آموزش بازی درمانی مبتنی بر رابطه والد-کودک هر دو بر افزایش تاب آوری کودکان موثر بودند و میان این دو رویکرد درمانی تفاوتی وجود نداشت.

کلیدواژه ها: آموزش مدیریت والدین، آموزش مبتنی بر رابطه والد- کودک، اختلال نافرمانی مقابله ای، تاب آوری