20,000 تومان
چکیده
پژوهش حاضر به اثربخشی آموزش الگوهای ارتباطی بر تعارضهای زناشویی در زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرستان ساری در سال 1402 پرداخته است. این پژوهش به روش شبه تجربی و با استفاده از گروه کنترل اجرای پیش آزمون و پس آزمون میباشد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زنانی است که در ۳ تا ۵ سال اول زندگی زناشویی بودند و در بازه زمانی زمستان 1401 تا بهار 1402 به مراکز مشاوره شهر ساری مراجعه کردند. نمونه پژوهش شامل ۲۴ نفر از زنانی بود که با شیوه نمونه گیری داوطلبانه انتخاب و به شیوه انتساب تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۲ نفر) و گواه (۱۲ نفر) جایگزین شدند. ابزار مورد استفاده در این تحقیق پرسشنامه تعارضهای زناشویی (MCQ براتی و ثنایی، ۱۳۸۷) اجرا شد. این دو پرسشنامه در گروههای آزمایش و کنترل قبل از مداخله آزمایشی و بعد از اجرای دوره آموزشی اجرا شد. نتایج تحلیل کواریانس چند متغیره نشان داد آموزش الگوهای ارتباطی، میلر بر کاهش تعارضهای زناشویی اثر داشته است (۰/۰۵ > P). همچنین با مطالعه جداگانه متغیرهای وابسته مشخص شد که آموزش الگوهای ارتباطی باعث کاهش تمامی زیر مقیاسهای متغیر تعارضهای زناشویی به غیر از زیر مقیاس افزایش رابطه با خویشاوندان شده است (۰/۰۵ > P).
واژههای کلیدی: مهارتهای ارتباطی، تعارضهای زناشویی، شهرستان ساری